Drodzy Czytelnicy!

Jezus z Nazaretu – sam kuszony na pustyni i na krzyżu – wszystkim swoim uczniom polecił przygotować się na pokusy. On, nieskalany Baranek, kuszony był w wysublimowany, duchowy sposób; na nas, grzesznych synów Adama, przychodzą pokusy proporcjonalne do naszej natury: wzniosłe i tandetne, duchowe i cielesne, intelektualne i emocjonalne. Udręczeni niekończącym się śledztwem mającym na celu identyfikację naszych codziennych pokus, skłonni jesteśmy poddać się metapokusie rezygnacji z tego mozołu. Czy aby na pewno miał rację Doktor Łaski, gdy napisał, że życie nasze „nie może trwać bez pokusy, ponieważ (...) postęp duchowy dokonuje się przez pokusy. Ten, kto nie jest kuszony, nie może siebie poznać”?

1. Życie każdego chrześcijanina na tej ziemi jest i pozostanie walką. Nawet „interpretacja Biblii może (...) stać się narzędziem Antychrysta” – przypomina Benedykt XVI. Wędrówka pomiędzy pragnieniem Boga a pokusą wiedzie wąską ścieżką czuwania i modlitwy (K. Wons SDS). Na wojnie z diabłem trzeba wciąż doskonalić się w umiejętności rozeznawania zakusów złego (A. M. Faszczowa, T. Paszkowska) i zwalczać je pokorną miłością. W ten sposób odkrywać możemy, iż od pokusy do świętości paradoksalnie niedaleka droga (ks. A. Rybicki).

2. Wszystkie pokusy, którym podlega wspólnota wierzących, zmierzają zawsze do tego samego: opuścić Wieczernik i wyjść w noc. Kościół ma myśli samobójcze, kiedy jest kuszony, by zamiast swej misji wybrać zaangażowanie polityczne (M. Gierycz), bądź kiedy pielęgnuje ducha świata w swych instytucjach (D. Kowalczyk SJ), bądź kiedy jego słudzy, krzywdząc maluczkich, zdradzają swą misję, odprawiając swoiste „czarne msze” (T. P. Terlikowski). W tej perspektywie prześladowania, dopuszczane przez Opatrzność, stają się okazją do nawrócenia (kard. J. Ratzinger) i pielęgnowania postawy serdecznej skruchy (P. Milcarek).

3. Istnieją wybitnie kapłańskie kuszenia, swoiste choroby zawodowe (rozmowa z ks. S. Haręzgą), w których paliwem pokus stać się mogą wzniosłe ideały i szlachetne uniesienia ducha. Przewracamy się o własne ograniczenia psychofizyczne – zwłaszcza, gdy udajemy, że ich nie ma (A. Rusak). Miejsce przy sercu Jezusa wykorzystujemy do szukania lepszych kąsków na uczcie życia – logikę służby zamieniamy niepostrzeżenie na logikę przywilejów (P. Szyrszeń SDS). Własny sukces niebezpiecznie mylimy z sukcesem historii zbawienia – z postępem Bożej sprawy na ziemi (M. Zioło OCSO).

Na końcu wróćmy do początku. Katalog kapłańskich pokus, jaki za Josephem Ratzingerem konstruuje ks. Jerzy Szymik, może posłużyć za świetny rachunek sumienia sług ołtarza. Zaczyna się on od nazwania po imieniu prapokusy: to pycha, która chce zawładnąć Bogiem, zdegradować Go, wyciszyć, podporządkować naszej logice. Tymczasem – powiada przyszły papież – „najważniejszy jest Bóg! Jeżeli nie ma Go w twoim życiu, wszystko inne się nie sprawdzi. To tak, jakby zapiąć źle pierwszy guzik, wówczas wszystkie inne też są źle zapięte i trzeba zacząć znowu od góry. Jeżeli podstawowa relacja – relacja do Boga – nie jest właściwa, wszystkie inne relacje, z których składa się i buduje nasze życie, nie mogą być właściwe”. Zapinajmy więc porządnie sutannę naszego powołania!

KS. WOJCIECH BARTKOWICZ

 

 

 

W NUMERZE M.IN.:

 

pasterzowanie na wzór Jezusa-Pasterza

skąd „myślenie etatem” w życiu księdza?

rywalizacja braci

bł. Jerzy Popiełuszko – zwykły ksiądz, który został męczennikiem

Ojcowie Kościoła o wolności od „chciwości pieniędzy”

manowce indywidualizmu i prawda o wspólnocie

cztery argumenty za transcendencją

„darmo otrzymaliście, darmo dawajcie”

lekarstwo na chorobę formalizmu i rutyny w celebracji Mszy świętej

Chrystus Król – o jakiego króla chodzi?

duszpasterska codzienność wobec życia poczętego

sutanna – znak do odczytania na nowo

wokół filmu „Milczenie” M. Scorsese

 

PISZĄ M.IN.:

ks. M. Warowny, A. Derdziuk OFMCap, bp. Z. Kiernikowski, A. M. Faszczowa, ks. D. Zagórski, J. Horowski, P. Kreeft, ks. R. Muszyński, ks. K. Porosło, A. Jerominek MIC, ks. A. Muszala, S. C. Napiórkowski OFMConv, D. Kowalczyk SJ

Serdecznie polecamy książkę kardynała Roberta Saraha pod tytułem "W drodze do Niniwy". Wspaniały autor, wspaniałe rozważania, naprawdę warto sięgnąć! Więcej informacji i możliwość zakupu tutaj:

http://sklep.loretanki.pl/wiara-i-zycie/4049-w-drodze-do-niniwy.html

Drodzy Czytelnicy!

Zaproponowany tytuł kolejnego numeru kwartalnika nawiązuje do jednej ze sfer relacji duchownych najbardziej dziś opisywanych i ukazywanych w mediach. W znacznej mierze dotyczą one dramatycznie zaprzepaszczonych więzi z dziećmi, a wręcz przestępstw, jakich dopuścili się duchowni w ostatnich dziesięcioleciach. Mylne byłoby jednak przekonanie, że w takiej sytuacji należy jedynie nabrać dystansu do dzieci, by uniknąć problemów. Jakie zatem rozwiązania wychowawczo-duszpasterskie są trafne?

W NUMERZE M.IN.:

między pragnieniem Boga a pokusą

rozeznawanie pokus

„święty spokój”, czyli kilka słów o goryczy księdza

buława w księżowskim plecaku

na wojnie z diabłem

św. Jan Maria Vianney o pokusach i świętości

trudności z przyjmowaniem słowa Bożego

pomysły pierwszych apostołów na władzę i przywileje

modlitwa o łaskę płaczu

Benedykt XVI o brudzie w Kościele

choroby kurialne, czyli podszepty złego ducha

występowanie z Kościoła

 

 

PISZĄ M.IN.: K. Wons SDS, s. T. Paszkowska, A. Rusak, M. Zioło OCSO, A. M. Faszczowa, ks. A. Rybicki, ks. S. Haręzga, P. Szyrszeń SDS, P. Milcarek, ks. J. Szymik, D. Kowalczyk SJ, ks. P. Majer

 

Przed 18 laty, 4 lutego 1999 roku w Zgromadzeniu Sióstr Rodziny Betańskiej powstała Betańska Misja Wspierania Kapłanów - BMWK. Wyrosła ona z charyzmatu wspólnoty jako owoc adoracji Jezusa w Najświętszym Sakramencie w intencji kapłanów. Skierowana jest do wszystkich osób, które pragną modlić się za konkretnego kapłana przez całe swoje życie, stając się jego duchowym opiekunem.

Zadaniem Misji jest:

-  formacja ludzi świeckich do głębszego  poznania i zrozumienia daru kapłaństwa w Kościele,

-  wypraszanie świętości życia dla kapłanów,

-  dotarcie z modlitewnym wsparciem do każdego kapłana imiennie, aby ochraniać i wspierać jego posługę.

W artykule ks. Piotra Mazurkiewicza zamieszczonym w 73. numerze PASTORES (s. 137) początek zdania w drugim akapicie powinien brzmieć: Mogą zatem dziwić słowa skierowane przez francuskich duchownych do kard. Marca Ouelleta 14 października 2016 roku...

Za powstały błąd przepraszamy.

Drodzy Czytelnicy PASTORES!

W jutrzni Bożego Narodzenia Kościół będzie się modlił takimi słowami: "Na sianie Bóg się dał położyć / Nie gardząc nędznym stajni żłobem". Niech tajemnica Wcielenia pomaga nam przyjmować w pokorze nasze życie, łącznie z tym, co w nim nędzne i trudne. Nowonarodzony Chrystus niech wspiera Was i błogosławi we wszystkich zadaniach, pracy duszpasterskiej i dążeniu do świętości. Wesołych Świąt!

mt_ignore:

O rozmaitych odcieniach przemocy – w Kościele i wobec Kościoła – rozmawiano 9 grudnia, podczas spotkania, poświęconego tekstom, zamieszczonym w 73 numerze kwartalnika „Pastores”, które w większości poświęcone są temu zjawisku.

Uczestnicy dyskusji „Przemoc w Kościele?” zgodzili się, że zjawisko przemocy narasta. Księża - ks. Mirosław Cholewa, redaktor naczelny kwartalnika „Pastores” i ks. prof. Piotr Mazurkiewicz, pracownik Instytutu Politologii UKSW oraz sekretarz generalny Komisji Konferencji Episkopatów Unii Europejskiej COMECE w latach 2008-2012, bywali obiektami agresji słownej. Przemoc w internecie jest odbierana jako nieodłączny element mediów społecznościowych.

Ks. prof. Mazurkiewicz mówił o przemocy wobec ludzi Kościoła w społeczeństwach zachodnich, szczególnie we Francji i Belgii. Zdarza się, że nie robi ona już wrażenia na społeczeństwie, tak jak było, gdy władze zatrzymały w areszcie domowym episkopat Belgii, otwierały grobowce prymasów tego kraju, żeby je przeszukać.

Copyright: Wydawnictwo BERNARDINUM Sp. z o.o.