Pismo Święte i Tradycja są ze sobą ściśle związane i mają ten sam cel: „uobecniają i ożywiają w Kościele misterium Chrystusa, który obiecał pozostać ze swoimi uczniami ≪przez wszystkie dni, aż do skończenia świata≫ (Mt 28,20)” (KKK, 80). Świadectwo o Jezusie Chrystusie, a zwłaszcza kerygmat o Jego śmierci i zmartwychwstaniu pełnią fundamentalną rolę w procesie kształtowania Tradycji – są jej pierwszym i zasadniczym źródłem. Głoszenie i interpretowanie słowa Bożego od samego początku należało do podstawowych zadań apostołów i ich następców. Widać to bardzo mocno w dziejach św. Pawła.
Jego działalność misyjna i ewangelizacyjna obejmowała dwa zasadnicze obszary: głoszenie tajemnicy Chrystusa ukrzyżowanego i zmartwychwstałego, co prowadziło do inicjowania wspólnot chrześcijańskich, oraz troska o właściwą doktrynę Kościoła. Określenie prawdy zbawczej było niezwykle istotne, ponieważ bezpośrednio przekładało się na styl życia chrześcijan egzystujących w obrębie rożnych kultur i religii. Jeżeli przyjmujemy za Katechizmem Kościoła Katolickiego, że Tradycja „pochodzi od Apostołów i przekazuje to, co oni otrzymali z nauczania i przykładu Jezusa, oraz to, czego nauczył ich Duch Święty” (KKK, 83), to św. Paweł odegrał w tym procesie pierwszoplanową rolę jako świadek Chrystusa ukrzyżowanego i zmartwychwstałego, a zarazem teolog, który wyraził tajemnice zbawcze językiem zrozumiałym dla człowieka żyjącego w skomplikowanym świecie. Niemal każde pismo św. Pawła zawiera… (…)
Więcej przeczytasz w najnowszym numerze kwartalnika PASTORES 108 (3) 2025.
KS. PIOTR KOT (ur. 1975), biblista, adiunkt w Katedrze Teologii Biblijnej i Proforystyki w Instytucie Nauk Biblijnych w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II w Lublinie, rekolekcjonista, specjalista w Centrum Relacji Katolicko-Żydowskich im. Abrahama J. Heschela KUL.
