1. Powołanie do stanu kapłańskiego na pewno jest tajemnicą. Stwierdzają to coraz częściej zarówno teoretycy powołania, czyli mówiący i piszący o nim, jak i tak zwani praktycy – ci, którzy całe lata, jako wychowawcy i profesorowie seminaryjni, zajmują się sprawami formacji, czyli profesjonalnym przygotowaniem młodych ludzi do przyjęcia święceń kapłańskich.
Trudno ustalić reguły, według których pojawiają się powołania kapłańskie. Nie można powiedzieć, że powołanie do stanu duchownego na pewno da o sobie znać, gdy najbliższa rodzina kandydata będzie żyć w pełni po chrześcijańsku, zaś nie ma co liczyć na powołanie w rodzinie rozbitej, w środowisku alkoholików itp. Nie można tak sądzić, bo co roku wśród seminarzystów bywa kilku takich, których rodzice żyją w związkach niesakramentalnych. Pamiętam święcenia kapłańskie, na które ojciec jednego ze święconych nawet nie przyszedł, bo był pijany. I odwrotnie, są całe wspólnoty parafialne złożone z bardzo zdrowych, chrześcijańskich rodzin, a najstarsi ludzie nie pamiętają żadnego powołania ani męskiego, ani żeńskiego z tej parafii. Zdarzają się naprawdę święci proboszczowie, a jednak przez całe lata nie udaje się im wymodlić żadnego powołania, podczas gdy ich kolegom, wyraźnie mniej pobożnym, udaje się to nie raz i bez większego wysiłku. Nie można też powiedzieć, że rodzeniu się powołań sprzyja materialna bieda, a dobrobyt powoduje ich brak. Na przykład przed II wojną światową takie bogate kraje, jak USA, Niemcy czy Francja, obfitowały w powołania i one głownie dostarczały księży na misje, a właśnie ubogie kraje misyjne nie zawsze bywały kopalniami powołań kapłańskich czy zakonnych.
Powołanie więc jest naprawdę niezbadaną tajemnicą dobroci i mądrości Bożej.
2. Jak wszystko, co tajemnicze, tak też zjawisko powołania kapłańskiego od dawna intryguje ludzki umysł. Szerokim echem odbił się przed laty… (…)
Więcej przeczytasz w najnowszym numerze kwartalnika PASTORES 108 (3) 2025.
BP KAZIMIERZ ROMANIUK (1927-2025), biskup warszawsko-praski, biblista, autor przekładów Pisma Świętego, w tym Biblii Warszawsko-Praskiej. Opublikował m.in. książkę Nie zaniedbuj w sobie charyzmatu. „Podręcznik” do formacji permanentnej kapłanów.
