Misja duchownych jest jasna: „pomoc ludziom realizować życie według planów Bożych”, a wpierw uświadomić im, że „są nie byle kim”. Wanda Półtawska (1921-2023), wybitna lekarka, wykładowca medycyny pastoralnej w seminariach, spotykała się z księżmi i alumnami, głosiła konferencje, prowadziła dla nich rekolekcje. Zapamiętano jej klarowność i bezkompromisowość. Książka przygotowana przez Edycję Świętego Pawła to zbiór 12 artykułów na temat rożnych aspektów Chrystusowego kapłaństwa.
Poruszane kwestie to m.in. świętość w powołaniu kapłańskim i zakonnym, oczekiwania świeckich wobec duchownych, celibat w świetle medycyny i psychologii, samotność w życiu księdza, duchowny a rodzina. Autorka przypomina sprawy znane, że autorytet zdobywa ten ksiądz, o którym ludzie wiedzą, że się modli i na modlitwie go widzą, że świeccy potrzebują pasterza, że uczynienie miejsca Duchowi Świętemu jest w duszpasterstwie i posłudze najważniejsze. Obdarowani – zauważa Półtawska – często jednak jakby „nie znają swojej własnej wielkości”. „Nie zawsze dobro jest przyjemne i nie zawsze przyjemność jest dobra. Wybór ma iść po linii obiektywnych wartości, a nie tylko doznań” – oto uwagi godne zastosowania nie tylko w obszarze działań seksualnych, ale w całej przestrzeni wychowania i dojrzewania do życia tak w małżeństwie, jak w kapłaństwie. Autorka w rożnych kontekstach powtarza, że zdeterminowana jest płeć człowieka, a nie jego działanie seksualne (dlatego już alumn powinien zyskać przekonanie, że „wstrzemięźliwość seksualna nie jest czynnikiem chorobotwórczym”). Proponuje z jednej strony jasne, proste widzenie spraw, bez lęku, bez niedopowiedzeń, z drugiej rozprawia się z nieprawidłową koncepcją męskości. Również jej rozważania na temat psychologicznych uwarunkowań homoseksualizmu warte są wnikliwej lektury. Od mających podjąć posługę pasterską oczekuje decyzji jednoznacznych, a nie chwiejnych i jedynie na jakiś czas. Motywacją dla wierności jest miłość, która „nie boi się ofiary, jest gotowa do wyrzeczeń”. Ksiądz „ma być człowiekiem jednej miłości – miłości Boga”, wielkiej Jego miłości ogarniającej wszystkich ludzi. Wybór takiego życia wiąże się z przyjęciem ogromnej odpowiedzialności za zbawienie innych ludzi. Także świadomości, że wobec problemów wywołujących dyskusje ludzie oczekują od Kościoła jednoznaczności, czyli jasnej odpowiedzi księży. Fascynujące kapłaństwo to wciąż aktualna lektura dla kleryków, księży, zakonnic i zakonników, jak też świeckich, pragnących lepiej rozumieć życie i misję powołanych do kapłaństwa służebnego, również po to, by w rożnych sytuacjach i kontekstach należycie ich wspierać. Każdy z nich bowiem „ma być jak szyba, która ukazuje Boga, nie zasłaniając Go, nie zatrzymując wzroku na sobie”.
afPASTORES 108 (3) 2025

