Drodzy Czytelnicy!

„Tradycja” to słowo-pułapka. Przedstawia się je nam bądź jako nieznośne obciążenie niedoskonałą przeszłością, bądź też jako nośnik prawdziwych wartości, niezasłużony dar, niezawodny znak wysokiej jakości. Kontekst religijny zwielokrotnia jeszcze owe zawiłości. Tradycjonalizm versus katolicyzm „otwarty” – jak bardzo rozpala nas dzisiaj ten spor! Angażujemy się weń emocjonalnie po jednej lub po drugiej stronie pewni, że to nam Opatrzność przyzna kiedyś rację. Tymczasem prawda, której bronimy, to raczej prawda Ewangelii secundum me ipsum, a nie nauka Jezusa Chrystusa. Jaką pozycję w dzisiejszych sporach zająłby Zbawiciel?

Czytaj więcej...

Dziedzictwo religijne biblijnego Izraela obrastało w tradycje, które powstawały i rozwijały się wokół ważnych postaci, miejsc i wydarzeń. Złożyły się one na świętą Tradycję, odmienną od wszystkich innych, postrzeganych jako „świeckie”. Na kanwie świętej Tradycji powstały starotestamentowe księgi. W czasach przedchrześcijańskich ukształtowała się więc dwutorowość określana mianem „Tora szebiketav”, czyli „Tora spisana”, oraz „Tora szebealpeh”, czyli „Tora ustna”.

Czytaj więcej...

 „Tradycja nie jest kultem popiołów, ale zachowywaniem ognia” – tak miał powiedzieć austriacki kompozytor i dyrygent, Gustav Mahler, parafrazując ponoć św. Tomasza Morusa. Jednak na podstawie źródeł pisanych trudno udowodnić pochodzenie owej sentencji od wspomnianych osób. Natomiast z całą pewnością w podobny sposób wyraził się francuski polityk, socjalista i antyklerykał, Jean Jaures.

Czytaj więcej...

Bóg posłał swojego Syna, by w Nim dokonało się odkupienie naszych grzechów – zostaliśmy zbawieni, wyzwoleni z niewoli grzechu. Wydarzenia przekazane nam przez Biblię, związane z Jego ziemskim życiem Katechizm nazywa misteriami Jezusa. Stanowią one podstawę realizacji zbawczego misterium Chrystusa, czyli Jego Misterium Paschalnego. Każde pokolenie może korzystać z przywileju uczestnictwa w tym misterium, uobecnianym w liturgii Kościoła.

Czytaj więcej...