Drodzy Czytelnicy!

W prasie spotkać można głosy krytyczne na temat politycznego zaangażowania Kościoła w Polsce. Co ciekawe, stawiane są zarzuty zarówno nadmiernego, jak i niedostatecznego zaangażowania biskupów czy prezbiterów w tej dziedzinie. Największy rezonans wywołują, gdy zgłaszają je sami duchowni, występujący w mediach w roli „samotnych wilków”.

1. Wątek ten w perspektywie biblijnej podejmuje ks. Zdzisław Pawłowski, przywołując podjętą przez króla Jeroboama próbę przekupienia proroka z Judy. Prorok odrzuca nie tylko królewski podarunek, ale także zaproszenie na ucztę. Trudno bowiem prorokować przeciwko władcy, a potem brać udział w wystawnym przyjęciu w królewskim w pałacu. Albo wolność Kościoła, albo wstęp na salony i dostęp do królewskiego menu. Kwestia wolności wiąże się mocno z pytaniem o lojalność chrześcijan wobec ich własnego państwa. Trzeba – Orygenes ustawia tę sprawę jednoznacznie – „być lojalnym wobec państwa, ponieważ państwo zostało ustanowione przez Stwórcę. Należy się cześć cesarzowi, ale uwielbienie – tylko Bogu” (L. Nieścior OMI).

2. Na Soborze Watykańskim II zasadniczo zmieniono podejście Kościoła do spraw politycznych, pozostawiając je wiernym świeckim. Oznaczało to wycofanie się księży z działalności stricte politycznej. Jaka zatem misja pozostaje duchownemu jako głosicielowi słowa Bożego? „Jezus nie założył formacji politycznej (...). Był obecny wszędzie tam, gdzie człowiek (...) potrzebował zbawienia” (ks. S. Dyk). Podobnie ksiądz powinien być dla wszystkich. Jego misją jest głoszenie ewangelicznego orędzia, bez paktowania ze światem (ks. R. Skrzypczak), bez zbędnych kompromisów na rzecz jednej partii czy jednej politycznej ideologii. Skutkiem takiej postawy może być także prorockie osamotnienie wśród swoich (W. Osadczy).

Dariusz Kowalczyk SJ zwraca uwagę na potrzebę rozróżniania między świątynią, amboną a salą konferencyjną czy mediami jako wymagającymi innych sposobów głoszenia katolickiej nauki społecznej. Zauważa także, że ubocznym efektem nowego stosunku do polityki jest to, że Kościołowi brakuje dzisiaj silnej katolickiej opinii publicznej. Dzieje się tak, ponieważ instytucjonalny Kościół wycofał się z wielu pól aktywności, na których jego obecność jest czymś całkowicie zwyczajnym (G. Górny).

3. W numerze znajdziemy ważną refleksję Wandy Półtawskiej na temat wiecznej aktualności encykliki Humanae vitae, której jubileusz obchodzimy w tym roku. Jej wskazania mogą się niektórym wydawać trudne, ale to „małżeństwo jest trudne zawsze, bo miłość małżeńska jest najtrudniejszą miłością. Wymaga całopalenia, oddania całego życia, i ciała, i duszy”. Małżeństwo jednak to nie owoc ślepych sił przyrody czy produkt wykreowany choćby przez Radę Europy – „nie człowiek wymyślił małżeństwo, ale Bóg”. Warto, aby także duszpasterze, nauczając o czystości, bardziej ufali Bogu niż socjologii.

 

KS. PIOTR MAZURKIEWICZ



Spis treści



KS. PIOTR MAZURKIEWICZ

Od Redakcji

 

Artykuły

KS. ZDZISŁAW PAWŁOWSKI, Król i dwaj prorocy

LEON NIEŚCIOR OMI, Chrześcijaństwo a władza polityczna w starożytności

BP MAREK SOLARCZYK, Duchowni katoliccy w polskim parlamencie

KS. PIOTR MAZURKIEWICZ, Polityka jako roztropna troska o dobro wspólne

KS. PIOTR KULBACKI, Król czy Sługa? Chrystus według ks. Blachnickiego

DARIUSZ KOWALCZYK SJ, Ksiądz wobec Boga i cezara

KS. ROBERT SKRZYPCZAK, Dobry pasterz czy wyszkolony lider?

GRZEGORZ GÓRNY, Skąd antyklerykalizm w Hiszpanii?

 

Nasza rozmowa

Humanae vitae – na wieczność.

Rozmowa z WANDĄ PÓŁTAWSKĄ

 

Tacy jesteśmy, tak myślimy. Wypowiedzi ALUMNÓW WYŻSZEGO METROPOLITALNEGO SEMINARIUM DUCHOWNEGO W WARSZAWIE

 

Nasza modlitwa

KS. JAKUB SZCZEŚNIAK, Nie miałbyś żadnej władzy nade Mną...

KS. STANISŁAW DYK, Polityka w przestrzeni liturgicznej

S. MARLENE, Oczekiwać jak Symeon i Anna

 

Z życia Kościoła

KS. JACEK GRZYBOWSKI, Teologia wyzwolenia – Marks i Chrystus w służbie ludu

WŁODZIMIERZ OSADCZY, Bp Grzegorz Chomyszyn – prorok zapomniany

 

Pytania i odpowiedzi

KS. PIOTR MAJER, Ponad wszelkimi stronnictwami

 

Świadectwa

Trwać na posterunku

W czasach chorobliwej nadwrażliwości...

Jedynie ofiarny stos?

Polityka mojego życia

Powołanie do diakonatu?

Naga prawda

 

Lektury

Kultura

Ogłoszenia

To Our Readers

Contents

Bez podzielonego serca

z ks. bp. STANISŁAWEM KĘDZIORĄ, biskupem pomocniczym diecezji warszawsko-praskiej, rozmawiają Józef Augustyn SJ i ks. Tadeusz Huk

Jaki jest dzisiaj kontekst wychowania kleryków i księży?

Bardzo często pytamy dzisiaj o metody oddziaływania duszpasterskiego, a mało o formację kapłańską od strony duchowej i intelektualnej. Przeżywamy trudne czasy: relatywizm moralny, skomplikowaną sytuację społeczno-polityczną, częste ukazywanie Kościoła w negatywnym świetle przez środki społecznego przekazu, coraz to nowe i trudniejsze wyzwania konsumpcyjnego stylu życia. Stajemy przed ludźmi, którzy nie czują głodu duchowego, a świat zewnętrzny i współczesna technika sprzyjają temu, żeby ukierunkować się na to wszystko, co zewnętrzne, co niesie świat.

Jeden z biskupów z Kamerunu uzasadnił tego rodzaju uwarunkowania zjawiskiem, jakie obserwuje w swojej diecezji. Mieszkańcy wioski w buszu, gdzie nie ma elektryczności, składają się na zakup telewizora i agregatu do wytwarzania prądu, by oglądać telewizję z różnych części świata. Ci ludzie, bardzo ubodzy materialnie i duchowo, naraz mają kontakt ze światem wielkiego bogactwa, techniki i ten kontrast rujnuje ich wnętrze. Jak dotrzeć do tych ludzi z Ewangelią?

W NUMERZE M.IN.:

klasyczna teoria cnót i chrześcijaństwo

zmiany w rozumieniu ascezy i jej wypaczenia

czy Jezus był ascetą?

o sile, która nie robi niczego na siłę

zbroja Boża kontra diabelskie zakusy

cztery pomysły na ascezę księdza w XXI wieku

duszpasterz wobec nowych technologii

seminarium jako szkoła ascezy

Chrystus a wzory z tego świata

sens przygotowania do celebracji Mszy świętej

o Naśladowaniu Tomasza a Kempis

rekolekcje ignacjańskie szkołą konfrontacji

polski Jan od Krzyża

 

PISZĄ M.IN.: P. Milcarek, ks. S. Kunka, ks. M. Warowny, M. Zioło OCSO, ks. A. Hoeck, ks. S. J. Rossetti, ks. P. Mazurkiewicz, ks. D. Zagórski, K. Wons SDS, ks. D. Ostrowski, T. Paszkowska, K. Dyrek SJ, B. Leszczyńska OCV

 

W NUMERZE M.IN.:

król i prorok w Starym Testamencie (1 Krl 13)

wczesnochrześcijańskie podejście do władzy

różne modele stosunków: duchowny/Kościół – państwo

zaangażowanie znanych księży w „politykę”

między obojętnością a przesadną aktywnością

misja pasterza zawsze i wszędzie

od Chrystusa Króla do Chrystusa Sługi

źródła antyklerykalizmu w Hiszpanii

Humanae vitae – wczoraj i dziś

władza dana z góry?

polityka w przestrzeni liturgicznej

eksperymenty latynoamerykańskie

ograniczenie obywatelskich praw duchownych?

 

 

PISZĄ M.IN.: ks. Z. Pawłowski, L. Nieścior OMI, ks. P. Mazurkiewicz, bp M. Solarczyk, D. Kowalczyk SJ, ks. R. Skrzypczak, ks. P. Kulbacki, G. Górny, W. Półtawska, ks. J. Szcześniak, ks. S. Dyk, ks. J. Grzybowski, ks. P. Majer

 


Drodzy Czytelnicy!

„W miarę jak światła wiary słabną, wzrok ludzi się zacieśnia.” Jak nie pogubić się w naszej cywilizacji, tak niestabilnej i tymczasowej, która zyskała wręcz miano „dyktatury relatywizmu”? Gdzie szukać pomocy i oparcia w wewnętrznych zmaganiach i kryzysach? Czy wierność Bogu i powołaniu jest jeszcze w „modzie” i czy w ogóle jest możliwa?

1. Realia życia nie napawają optymizmem, gdyż neopogaństwo osiedliło się nawet w Kościele (ks. A. Draguła), a obecną sytuację już 50 lat temu przewidywał prorok – ks. Joseph Ratzinger. Z kolei według papieża Franciszka „w kulturze tymczasowości nawet obecna chwila pozbawiona jest jakiegokolwiek zakorzenienia” i nie może stanowić trwałego punktu odniesienia (ks. P. Mazurkiewicz). Problem nie jest nowy, bo sam Jezus spotykał się z niezrozumieniem i odrzuceniem ze strony nie tylko tłumów, ale i uczniów (ks. W. Chrostowski).

W życiu księdza pojawiają się dylematy związane z rozeznaniem drogi i kierunkiem zaangażowania się w Kościele (R. Szmydki OMI). Może go dopaść kryzys związany z zakochaniem się w kobiecie, niewiernością zobowiązaniu czystości w celibacie i podwójnym życiem. W zależności od tego, jak dany ksiądz potraktuje swoje dylematy, trudności i grzechy, odbuduje się jego relacja z Chrystusem i jego życie na nowo nabierze blasku i sensu, gdyż „decyzje najbardziej słuszne powstają na poziomie serca” (rozmowa z K. Wonsem SDS), albo utonie „w rozpaczy i bezsilności” (A. Rusak). Źle przeżyte kryzysy prowadzą niekiedy do odejścia, które ostatecznie jest porażką samego prezbitera i zgorszeniem oraz bólem także dla świeckich (Marianna).

12.06 - 14.06.2017 (poniedziałek-środa)

Łukasz Miśko OP – Dominikanin, przełożony domu i parafii w Salt Lake City w USA oraz dyrektor Catholic Newman Center na Uniwersytecie Utah.

 

26.06 - 29.06.2017 (poniedziałek-czw.)

Ks. Maciej Majek – Ojciec duchowny Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Siedleckiej

Nakładem Wydawnictwa Sióstr Loretanek ukazała się kolejna książka kardynała Roberta Saraha. Serdecznie polecamy!
Więcej informacji tutaj: http://sklep.loretanki.pl/wiara-i-zycie/4106-moc-milczenia.html

W NUMERZE M.IN.:

dialog uczniów z Jezusem (J 6,67-68)

fanatyzm religijny a dojrzałe świadectwo

kultura tymczasowości według papieża Franciszka

krótka refleksja o wypaleniu

mądrość proroka – ks. Joseph Ratzinger o Kościele

rola braterskiego upomnienia

wiara droższa niż życie

odejścia, kryzysy i powroty

abp Antoni Baraniak – zapomniane męczeństwo

Ojcowie Kościoła o wierności

charyzmat spotkania

Bazyli i Grzegorz – święci przyjaciele

Ćwiczenia św. Ignacego dla duchowej odnowy

siedem kroków – jak pomóc księżom wytrwać w kapłaństwie

 

PISZĄ M.IN.: ks. W. Chrostowski, ks. K. Grzywocz, ks. P. Mazurkiewicz, A. Rusak, ks. A. Draguła, ks. W. Rzeszowski, W. Roszkowski, K. Wons SDS, J. Hajdasz, ks. L. Misiarczyk, P. Szyrszeń SDS, K. Klauza, K. Dyrek SJ, ks. S. J. Rossetti

 

 

 

Drodzy Czytelnicy!

Jezus z Nazaretu – sam kuszony na pustyni i na krzyżu – wszystkim swoim uczniom polecił przygotować się na pokusy. On, nieskalany Baranek, kuszony był w wysublimowany, duchowy sposób; na nas, grzesznych synów Adama, przychodzą pokusy proporcjonalne do naszej natury: wzniosłe i tandetne, duchowe i cielesne, intelektualne i emocjonalne. Udręczeni niekończącym się śledztwem mającym na celu identyfikację naszych codziennych pokus, skłonni jesteśmy poddać się metapokusie rezygnacji z tego mozołu. Czy aby na pewno miał rację Doktor Łaski, gdy napisał, że życie nasze „nie może trwać bez pokusy, ponieważ (...) postęp duchowy dokonuje się przez pokusy. Ten, kto nie jest kuszony, nie może siebie poznać”?

1. Życie każdego chrześcijanina na tej ziemi jest i pozostanie walką. Nawet „interpretacja Biblii może (...) stać się narzędziem Antychrysta” – przypomina Benedykt XVI. Wędrówka pomiędzy pragnieniem Boga a pokusą wiedzie wąską ścieżką czuwania i modlitwy (K. Wons SDS). Na wojnie z diabłem trzeba wciąż doskonalić się w umiejętności rozeznawania zakusów złego (A. M. Faszczowa, T. Paszkowska) i zwalczać je pokorną miłością. W ten sposób odkrywać możemy, iż od pokusy do świętości paradoksalnie niedaleka droga (ks. A. Rybicki).

2. Wszystkie pokusy, którym podlega wspólnota wierzących, zmierzają zawsze do tego samego: opuścić Wieczernik i wyjść w noc. Kościół ma myśli samobójcze, kiedy jest kuszony, by zamiast swej misji wybrać zaangażowanie polityczne (M. Gierycz), bądź kiedy pielęgnuje ducha świata w swych instytucjach (D. Kowalczyk SJ), bądź kiedy jego słudzy, krzywdząc maluczkich, zdradzają swą misję, odprawiając swoiste „czarne msze” (T. P. Terlikowski). W tej perspektywie prześladowania, dopuszczane przez Opatrzność, stają się okazją do nawrócenia (kard. J. Ratzinger) i pielęgnowania postawy serdecznej skruchy (P. Milcarek).

3. Istnieją wybitnie kapłańskie kuszenia, swoiste choroby zawodowe (rozmowa z ks. S. Haręzgą), w których paliwem pokus stać się mogą wzniosłe ideały i szlachetne uniesienia ducha. Przewracamy się o własne ograniczenia psychofizyczne – zwłaszcza, gdy udajemy, że ich nie ma (A. Rusak). Miejsce przy sercu Jezusa wykorzystujemy do szukania lepszych kąsków na uczcie życia – logikę służby zamieniamy niepostrzeżenie na logikę przywilejów (P. Szyrszeń SDS). Własny sukces niebezpiecznie mylimy z sukcesem historii zbawienia – z postępem Bożej sprawy na ziemi (M. Zioło OCSO).

Na końcu wróćmy do początku. Katalog kapłańskich pokus, jaki za Josephem Ratzingerem konstruuje ks. Jerzy Szymik, może posłużyć za świetny rachunek sumienia sług ołtarza. Zaczyna się on od nazwania po imieniu prapokusy: to pycha, która chce zawładnąć Bogiem, zdegradować Go, wyciszyć, podporządkować naszej logice. Tymczasem – powiada przyszły papież – „najważniejszy jest Bóg! Jeżeli nie ma Go w twoim życiu, wszystko inne się nie sprawdzi. To tak, jakby zapiąć źle pierwszy guzik, wówczas wszystkie inne też są źle zapięte i trzeba zacząć znowu od góry. Jeżeli podstawowa relacja – relacja do Boga – nie jest właściwa, wszystkie inne relacje, z których składa się i buduje nasze życie, nie mogą być właściwe”. Zapinajmy więc porządnie sutannę naszego powołania!

KS. WOJCIECH BARTKOWICZ

 

 

 

W NUMERZE M.IN.:

 

pasterzowanie na wzór Jezusa-Pasterza

skąd „myślenie etatem” w życiu księdza?

rywalizacja braci

bł. Jerzy Popiełuszko – zwykły ksiądz, który został męczennikiem

Ojcowie Kościoła o wolności od „chciwości pieniędzy”

manowce indywidualizmu i prawda o wspólnocie

cztery argumenty za transcendencją

„darmo otrzymaliście, darmo dawajcie”

lekarstwo na chorobę formalizmu i rutyny w celebracji Mszy świętej

Chrystus Król – o jakiego króla chodzi?

duszpasterska codzienność wobec życia poczętego

sutanna – znak do odczytania na nowo

wokół filmu „Milczenie” M. Scorsese

 

PISZĄ M.IN.:

ks. M. Warowny, A. Derdziuk OFMCap, bp. Z. Kiernikowski, A. M. Faszczowa, ks. D. Zagórski, J. Horowski, P. Kreeft, ks. R. Muszyński, ks. K. Porosło, A. Jerominek MIC, ks. A. Muszala, S. C. Napiórkowski OFMConv, D. Kowalczyk SJ

Pastores poleca