Niniejsza bardzo prosta refleksja dotyczy świętości – tematu podjętego w minionych miesiącach z nowym zaangażowaniem przez papieża Leona XIV. Całe życie ludzkie jest – jak pisał Jan Paweł II w Liście do kapłanów na Wielki Czwartek w 2001 roku – „dążeniem do świętości”. Dobitnie wyraża to Pismo Święte: „Bądźcie świętymi, bo Ja jestem święty, Pan, Bóg wasz!” (Kpł 19,1). To samo wezwanie w Chrystusie staje się zaproszeniem do doskonałości na wzór Ojca: „Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski” (Mt 5,48). Świętość to nasze najwznioślejsze powołanie. Odnosi się ono zwłaszcza do księży.
Podczas święceń duchowny otrzymuje konkretny dar Ducha Świętego. Jaki to dar? Jest nim Duch świętości. Wydaje mi się to bardzo znaczące! Szczególnym darem Ducha Świętego w kapłaństwie jest właśnie Duch świętości. Modlitwa święceń w Pontyfikale Rzymskim zawiera słowa: „Prosimy Cię, Ojcze wszechmogący, daj tym swoim sługom godność prezbiteratu; odnów w ich sercach Ducha świętości...”.
Podczas swego dotychczasowego pontyfikatu Leon XIV akcentował z nową siłą znaczenie świętości jako drogi życia dla wszystkich ochrzczonych, a zwłaszcza dla tych, którzy sprawują kapłaństwo służebne. Podejmował ten temat wielokrotnie. W homilii do młodych zgromadzonych w Rzymie na Światowych Dniach Młodzieży 3 sierpnia 2025 roku apelował: „Dążcie do tego, co wspaniałe, do świętości, gdziekolwiek jesteście. Nie zadowalajcie się czymś mniejszym”. Wygłaszając swój apel, nawiązał do praktyk, które nie od dziś stanowią element naszej codzienności: liturgię, spowiedź, adorację, modlitwę, miłosierdzie, braterstwo, troskę duszpasterską itp. Praktykowanie ich wspiera rozwój świętości. Podejmowali je także młodzi święci: Pier Giorgio Frassati i Carlo Acutis. Nie musimy robić wielu nowych rzeczy – raczej mamy głębiej wejść w praktykowanie tego, co już robimy, co Pan stawia przed nami: wykonywać zwykłe działania z większą miłością.
Leon XIV w homilii podczas Mszy kanonizacyjnej obu Włochów 7 września 2025 roku zaznaczył, że „pielęgnowali miłość do Boga i bliźnich za pomocą prostych środków, dostępnych dla wszystkich: codziennej Mszy św., modlitwy, a zwłaszcza adoracji eucharystycznej”. Praktyki te mają przemieniającą moc. Zachęcając do adoracji, Carlo Acutis mawiał: „«Znajdując się przed słońcem, opalamy się. Znajdując się przed Jezusem w Eucharystii, stajemy się świętymi!», a także: «Smutek to wzrok zwrócony na samego siebie. Szczęście to wzrok skierowany ku Bogu. Nawrócenie to nic innego jak przenoszenie spojrzenia od dołu do góry»”. Na zakończenie homilii Papież powiedział: „święci Pier Giorgio Frassati i Carlo Acutis są zaproszeniem skierowanym do nas wszystkich (...) by nie marnować swego życia, ale kierować je ku górze i uczynić z niego arcydzieło. Zachęcają nas swoimi słowami: «Nie ja, ale Bóg» – mawiał Carlo”. Oto – konkludował Leon XIV – „prosta, ale skuteczna formuła ich świętości”. Jak zauważył Peter Kreeft, angielskie słowo I („ja”), jeśli zostanie przekreślone, utworzy w istocie znak krzyża. Święci nie mają miłości własnej w zwykłym rozumieniu tego słowa.
Świętość – nasze pierwsze powołanie
Bóg wzywa nas najpierw do świętości. Kiedy prowadziłem roczny kurs zatytułowany „Eucharystia i święcenia kapłańskie”, często... (...)
1 Rev. J. Briody, Pope Leo’s Renewed Call to Priestly Holiness, https://www.hprweb.com/2025/11/pope-leos-renewed-call-to-priestly-holiness/. Tytuł i drobne skróty pochodzą od Redakcji.
Więcej przeczytasz w najnowszym numerze kwartalnika PASTORES 111 (2) 2026
KS. JOSEPH BRIODY, koordynator formacji duchowej i profesor biblistyki w Saint John’s Seminary w Bostonie (USA). Studiował w Saint Patrick’s College w Maynooth, w Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie oraz w Boston College School of Theology and Ministry.
