Urodzony w roku 1974 bp Erik Varden OCSO należy – jak sam pisze – do pokolenia, które przychodząc na świat po „kulturowych bataliach” lat sześćdziesiątych, proces rozmnażania człowieka po­znawało już w szkole podstawowej, miało łatwiejszy niż kiedykol­wiek kontakt z pornografią oraz było powszechnie przestrzegane przed szkodliwymi skutkami zahamowań seksualnych. Jego wstą­pienie do zakonu przypadło z kolei na czas, w którym odbiły się szerokim echem skandale wykorzystania seksualnego w Kościele. Zważywszy ponadto na „amnezję, której uległ Zachód, jeśli chodzi o swoje chrześcijańskie dziedzictwo”, autor odchodzi od obcego dla wielu kościelnego języka, szukając dróg przedstawienia czysto­ści tak, by stała się ona zrozumiała i atrakcyjna dla współczesnego człowieka.

Odwołuje się więc do doświadczenia wspólnego wie­rzącym i niewierzącym – do filozofii klasycznej, sztuki, literatury (chrześcijańskiej i niechrześcijańskiej), opery i dramatu. Sięgając do źródłosłowu pojęcia czystości, ukazuje ją jako integralność, którą osiąga się w trudzie, ale która „nie jest sprzeczna z naturą, lecz sta­nowi jej spełnienie”; dążenie do niej z kolei stanowi „istotny wybór, który daje nam duże szanse na osiągnięcie szczęścia”. Integralność tę można osiągnąć zarówno w małżeństwie, jak i w stanie celiba­tu, pod warunkiem, że są one otwarte na transcendencję, a co za tym idzie na spotkanie i życiodajny dar z siebie. Autor zauważa, że „podczas gdy dyskurs antropologiczny od czasów starożytnych skupiał się na tym, co odróżnia człowieka od innych gatunków, w dzisiejszych czasach zapanowała dziwna potrzeba udowodnie­nia, że nie jesteśmy niczym innym niż zwierzętami”. Nie oznacza to jednak, że człowiek zamyka się obecnie na sprawy duchowe, czego znakiem jest poczucie niespełnienia, nieokreślona tęsknota za tym, czego nie może zapewnić ziemskie życie. Na tę, nie zawsze do końca uświadomioną potrzebę, może odpowiedzieć chrześcijań­stwo, które okazuje szacunek wszystkim, gdyż „żadne życiodajne słowo nie zostało nigdy wypowiedziane z pogardą”; z odwagą głosi też ono kontrkulturową prawdę o tym, że życie według przykazań z Bożą pomocą jest możliwe oraz daje ku temu motywację. Jest nią chrześcijańska wizja ludzkiej natury, przedstawiona przez autora w sposób, jaki ma szansę zaintrygować czytelnika i skierować go w górę, ku wyższym wartościom.

mm

PASTORES 110 (1) 2026