Zasadność znanego powiedzenia „Wierny jak pies” z pewno­ścią mogą potwierdzić właściciele tych czworonogów. Psia wierność doczekała się nawet pomnika, który można zobaczyć w Krakowie niedaleko Wawelu. Widnieje na nim wymowny tekst: „Pies Dżok. Najwierniejszy z wiernych, symbol psiej wierności. Przez rok (1990-1991) oczekiwał na rondzie Grunwaldzkim na swojego pana, który w tym miejscu zmarł”. Czy doczekamy się kiedyś podobnego po­wiedzenia: „Wierny jak człowiek”?

Bóg wierny – Bóg kochający

Aby właściwie widzieć i przeżywać wierność w swoim życiu, trzeba pamiętać, że wierność jest przede wszystkim atrybutem Boga i jako taka jest źródłem naszej wierności. Prawda o Bogu wier­nym nie została objawiona jako teoretyczna idea, która niewiele ma wspólnego z życiem. Pojawia się ona w tradycji biblijnej w kontek­ście zmagania się, zarówno konkretnych ludzi, jak i całego narodu, ze swoją niewiernością. Widać to już u samych początków, gdy do­świadczają jej Adam i Ewa. Odpowiedzią Boga na ich niewierność jest obietnica zbawienia. Po swym rajskim upadku ukrywają się, ale Bóg ich szuka. Nie pozwala im zostać samym wobec zła, które popełnili. Choć poniosą konsekwencje swojego wyboru, to stanie się on przede wszystkim okazją do doświadczenia tej kluczowej prawdy o Bogu; ta „szczęśliwa wina” (felix culpa) objawiła im Boga wiernego. Jego wierność jest ostatecznie znakiem Jego miłości.

Wierność Boga staje się w historii Izraela szczególnym doświad­czeniem. Przypomina ją wymownie biblijne określenie Boga – ... (...)

Więcej przeczytasz w najnowszym numerze kwartalnika PASTORES 110 (1) 2026.

ROMAN SŁUPEK SDS (ur. 1971), teolog, kierownik Katedry Teologii Funda­mentalnej i Religiologii w Instytucie Teologii Systematycznej Papieskiego Wy­działu Teologicznego we Wrocławiu. Opublikował m.in. książki: Wiem, komu uwierzyłem. Zarys teologii wiary i Współczesne debaty o Kościele: ich historyczne uwarunkowania i perspektywy.