"Zdarzyło się to w kilka lat po ukończeniu seminarium. Przeżywałem wtedy poważny kryzys kapłaństwa. Jeden z moich przyjaciół księży, widząc, co się ze mną dzieje, zaproponował mi uczestnictwo w katechezach w innej parafii. Dałem się namówić. W trakcie tych katechez poczułem, że stanowią one odpowiedź na moje trudności i cierpienie" - opowiada ks. Jan Zieliński

Ksiądz lub osoba konsekrowana udzielająca wywiadu staje się dla wielu widzów obrazem Kościoła. "Dobry wywiad z księdzem wart tysiąca kazań" - tak można byłoby w tym kontekście sparafrazować konfucjańskie powiedzenie. Odbiorców takiego przesłania jest tysiąckroć więcej przed telewizorem niż na niedzielnej Eucharystii.

Dlaczego niektórzy księża nie lubią odwiedzać kurii i wracać do swojego seminarium?
Takie instytucje kościelne jak kuria czy seminarium są rzadko odwiedzane przez księży. Jeżeli już przyjeżdżają, to z konieczności administracyjnej. Czy wszyscy tak robią?

Zamiast o etapach, lepiej pisać o ludziach i miejscach. Bo ten mający przeszło 25 lat garnek lepiło w różnych miejscach wielu świętych. A że miałem szczęście i do ludzi, i do miejsc, to i garnek wytrzymał niejedno uderzenie i upadek.

Na początku było mocne postanowienie: muszę koniecznie dotrzymać zobowiązań. Nie mogę zawieść Chrystusa, Kościoła i moich rodziców. To postanowienie potwierdzałem w swoim sercu podczas spowiedzi i wszy­stkich rekolekcji. Tak upłynęło kilka lat zmagań, upadków, modlitwy i kolejnych zmagań. Nie przypuszczałem wówczas, że Pan Bóg przygotował coś, co zaważy na całym moim życiu i myśleniu.

Rekolekcje i dni skupienia były dla mnie zawsze czymś oczywistym. Jednak od kilku lat staram się przynajmniej raz w roku przeżyć rekolekcje ciszy w pustelni. Zabiegany, zagadany i rozgadany, zacząłem czuć potrzebę totalnego wyciszenia, ale takiego wyciszenia, które nie byłoby pustką i ucieczką. (...)