W różnych okresach dziejów biblijnego Izraela Pan Bóg powoływał postacie, które przewodziły narodowi. Pośród nich szczególnie ważną, choć dość tajemniczą rolę pełnili sędziowie (hebr. szofetim; l. poj. szofet), którzy działali przez około 200 lat, od podbicia i zasiedlenia Kanaanu przez Izraelitów pod wodzą Jozuego (co opisuje księga nosząca jego imię) do ustanowienia pierwszej monarchii (co opisują Księgi Samuela). O sędziach opowiada zwłaszcza biblijna Księga Sędziów1.


Choć polska nazwa tych bohaterów kojarzy się z sądzeniem, wydawaniem wyroków, to sędziowie nie byli związani z sądami, ale pełnili funkcję lokalnych przywódców ludu – takie jest de facto znaczenie biblijnego szofet (obok znaczenia sądowniczego także „przywódca”, „dowodzący”, „zwierzchnik”). Owi przywódcy działali wtedy, gdy Izraelici dopiero uczyli się zarządzania własnym krajem, gdy zabrakło wielkich wodzów całego narodu, jakimi na wcześniejszych etapach dziejów byli Mojżesz i jego następca, Jozue, a zanim ustanowiono monarchię dla całego Izraela (wszystkich jego pokoleń). Przez około 200 lat naród nie miał jednego przywódcy, a właśnie wielu sędziów. Ich znaczenie było raczej lokalne, ponieważ jedni sędziowie działali na północy kraju (Szamgar, Barak/Debora, Gedeon, Tola, Elon, Abdon), inni na południu (Otniel, Ehud, Ibsan, Samson – ten ostatni blisko krainy zamieszkałej przez Filistynów), inni nawet po drugiej stronie Jordanu (na terenie współczesnej Jordanii: Jair, Jefte). Gedeon działał w pobliżu miasta Ofra, leżącego na pograniczu pokolenia Manassesa i Efraima.
Działo się to w czasach, gdy… (…)


1 Opisuje ona 12 z nich (są to: Otniel – Sdz 3,7 nn.; Ehud – Sdz 3,12 nn.; Szamgar – Sdz 3,31; Barak/Debora – Sdz 4–5; Gedeon – Sdz 6–8; Tola – Sdz 10,1-2; Jair – Sdz 10,3; Jefte – Sdz 11,1–12,7; Ibsan – Sdz 12,8-10; Elon – Sdz 12,11-12; Abdon – Sdz 12,13-15; Samson – Sdz 13–16), zatem tylu, ile było pokoleń biblijnego Izraela.


Więcej przeczytasz w najnowszym numerze kwartalnika PASTORES 94 (1) Zima 2022.





Pastores poleca